Το τέλος της αναζήτησης.

Νιώθω σα να ενδιαφέρομαι μόνο για τα πρόσκαιρα πια, σα να έχει σταματήσει η διαρκής αναζήτηση που με χαρακτήριζε στο παρελθόν, σα να έχω χαθεί σε μια απέραντη θάλασσα από "σκουπίδια". Πάει, επαναπαύθηκα στο υλικό και το εγκόσμιο. Και δεν έχω τη δυνάμη να αλλάξω αυτή την κατάσταση. Ή χειρότερα, μου αρέσει η παρακμή. Κατά βάθος, τη λατρεύω.

Μπορεί και όχι. Δεν ξέρω.