Ο εαυτός σου. Αυτός είναι ο μοναδικός σου εχθρός. Αυτός σε
εμποδίζει να πραγματοποιήσεις ό,τι ονειρεύτηκες. Μην πιστεύεις αυτά που σου λένε,
δεν υπάρχει άλλο εμπόδιο πέρα από εσένα.
Μας έκαναν να πιστέψουμε πως κάποιος άλλος φταίει για τα
δεινά μας, πάντα κάποιος άλλος, μα ποτέ εμείς. Μας παρότρυναν να βουλιάξουμε
στους ζεστούς μας καναπέδες, μέσα στα σπιρτόκουτα που ονομάζουμε «σπίτια» και
νωχελικά να γίνουμε θεατές των ζωών μας. Και έτσι γίναμε το κοινό μιας πολυπαιγμένης
παράστασης, και πρωταγωνιστές της ταυτόχρονα, χωρίς να έχουμε συνείδηση των κινήσεών
μας.
Γιατί κατάφεραν και μας έπεισαν πως είμαστε αδύναμοι. Μα εμείς
φταίμε γι’ αυτό, επιλέξαμε να μείνουμε άπραγοι και να παραδώσουμε το βαρύ φορτίο
της ελευθερίας.
Σκέψου! Σκέψου όλα όσα θα μπορούσες να είχες κάνει μέχρι τώρα.
Σήκωσε τα μάτια στον ουρανό και ονειρέψου! Άκου την καρδιά που δέχτηκες να
φυλακίσεις για ένα ξεροκόμματο! Μην συμβιβάζεσαι.
Ζήσε!
γράφεις όμορφα...
ΑπάντησηΔιαγραφήτις καλησπέρες μου