Μ' έχει πιάσει ένα περίεργο άγχος τελευταία. Φοβάμαι μήπως δεν προφτάσω να κάνω αυτά που θέλω στη ζωή μου, μήπως δε ζήσω όπως θα ήθελα. Περισσότερο απ' όλα φοβάμαι τη ρουτίνα. Και σκέφτομαι (σχεδόν) κάθε πρωί πως αν αυτή ήταν η τελευταία μέρα της ζωής μου, δε θα 'θελα να την περάσω έτσι. Δεν ξέρω γιατί δειλιάζω να κάνω κάποια πράγματα, τι είναι αυτό που με τραβάει πίσω. Πάντα κάτι μέσα μου λέει "όχι". Όχι, θα πληγωθείς. Όχι, θα το μετανιώσεις. Όχι, όχι, όχι. Άι στο διάολο.