Παρασκευή 25 Νοεμβρίου 2011

Άδεια

Στολίστηκα και πήγα ν’ αγοράσω λίγη διασκέδαση.

Είδα ανθρώπους να μιλάνε και να μην λένε τίποτα.
Είδα ανθρώπους να γελάνε και να μην γνωρίζουν την πηγή της χαράς τους.
Είδα ανθρώπους με μεθυσμένα χαμόγελα να χάνονται στην καταχνιά του δικού τους τίποτα.  

Κούφια κελύφη, όλοι τους, ψάχνουν για λίγη χαρά. Αναζητούν κάποιο νόημα να δώσουν στην κενή ζωή τους. Ή κάποια φανταχτερή λέξη για να μετονομάσουν την κενότητά τους.

Ήθελα να νιώσω υγιής, αλλά αρρώστησα.
Ήθελα να έρθω κοντά με τους ανθρώπους, αλλά απομακρύνθηκα από αυτούς.
Ήθελα να «γεμίσω» τον εαυτό μου, αλλά κατέληξα άδεια.

1 σχόλιο:

  1. Σε νιώθω.
    Τους νιώθω.
    Είμαι κι εγώ κενή μεταξύ κενών.

    Υπέροχο κείμενο... αυτό που έψαχναν τα δάχτυλά μου, όταν πληκτρολογούσαν φράσεις χωρίς νόημα...

    Καλή σου μέρα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή