Βαδίζω μόνη
σ έναν άδειο δρόμο
γεμάτο σκέψεις
και νιώθω ελεύθερη.
Πηγαίνω να πετάξω.
Οι αλυσίδες με τσακίζουν στο έδαφος.
Στέκομαι εκεί.
Θρηνώντας.
Φροντίζοντας τα πληγωμένα μου φτερά.
Και έρχεσαι εσύ.
Με αγγίζεις απαλά.
Σχεδόν ανεπαίσθητα.
Και με παρηγορείς βουβά.
Ίσως ήσουν μια γλυκιά παραίσθηση
μα εγώ μένω με μια όμορφη αίσθηση
να με γαργαλά
στο νού
στη ψυχή
και στην καρδιά.
σ έναν άδειο δρόμο
γεμάτο σκέψεις
και νιώθω ελεύθερη.
Πηγαίνω να πετάξω.
Οι αλυσίδες με τσακίζουν στο έδαφος.
Στέκομαι εκεί.
Θρηνώντας.
Φροντίζοντας τα πληγωμένα μου φτερά.
Και έρχεσαι εσύ.
Με αγγίζεις απαλά.
Σχεδόν ανεπαίσθητα.
Και με παρηγορείς βουβά.
Ίσως ήσουν μια γλυκιά παραίσθηση
μα εγώ μένω με μια όμορφη αίσθηση
να με γαργαλά
στο νού
στη ψυχή
και στην καρδιά.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου