Εξομολόγηση

Μόνο όταν χάνεις κάτι καταλαβαίνεις τι πραγματικά σημαίνει για ‘σένα. Τα περιθώρια στενεύουν, απλά εύχομαι να σε γνώριζα καλύτερα. Φοβάμαι πως δε θα προλάβω να γεμίσω το χρόνο που απομένει. Νιώθω πως δε σου έδειξα τον εαυτό μου, ίσως έχεις πολύ διαφορετική εικόνα για ‘μένα από αυτό που πραγματικά είμαι. Και τώρα μόνο βλέπω πως υπήρξα ηλίθια. Ενώ προσπαθούσα να πείσω τον εαυτό μου να μη χάνω στιγμή από τη ζωή μου, λησμόνησα το νόημα, έμεινα μόνο στα λόγια. Τώρα συνειδητοποιώ πως αντιμετώπιζα τη ζωή με λάθος τρόπο, δρούσα σαν να είχα άπλετο χρόνο μπροστά μου. Έχασα πολύτιμο χρόνο, αναλώθηκα σε ανούσια πράγματα. Εδώ και λίγο καιρό ξυπνάω το πρωί και σκέφτομαι πως αυτή μπορεί να είναι η τελευταία μου μέρα. Άθελά σου με έκανες να καταλάβω τι σημαίνει να γεμίζεις με το είναι σου την κάθε στιγμή. Και σ’ ευχαριστώ γι’ αυτό, και για άλλα πολλά.

Αγνοείς πως ασκείς πάνω μου δυνάμεις καταλυτικές. Με στέλνεις άλλοτε στον παράδεισο και άλλοτε στα τάρταρα. Η λογική εξαφανίζεται. Και όσο περισσότερο προσπαθώ να σ’ αγγίξω, χάνεσαι.

Μου είναι άγνωστο αν σημαίνω κάτι για ‘σένα. Πιθανότατα όχι. Θέλω να ξέρεις πως σε λατρεύω γι’ αυτό που είσαι. Σε βλέπω όχι σαν έναν ωραίο γκόμενο, αλλά σαν ωραίο άνθρωπο. Mείνε έτσι, είσαι απλά υπέροχος. Δεν είσαι απλά ένα κόλλημα, αλλά κάτι βαθύτερο, εκτενέστερο. Δε μπορώ να καταλάβω, σε ‘σένα βλέπω αυτό που θα μπορούσα να αποκαλέσω σύντροφο. Με ποια έννοια; Δεν ξέρω. Αναρωτιέμαι αν υπάρχει εκεί έξω το έτερον ήμισυ για ‘μένα, γιατί όταν βλέπω καθαρά γύρω μου, τρομάζω, όλα μοιάζουν παράλογα και οι άνθρωποι μαριονέτες στα χέρια κάποιας άγνωστης δύναμης. Απλά την επόμενη φορά που θα απογοητευτείς από τον εαυτό σου, σκέψου πως εκεί έξω υπάρχει κάποια που σε απλά σε λατρεύει με τα καλά και τα στραβά σου. Έτσι, για να παίρνεις δύναμη.

Πάλι σκέφτομαι πόσος λίγος χρόνος μένει. Και πως πρέπει να προλάβω να σου μιλήσω, να σου δώσω αυτά που νιώθω. Ακόμα αισθάνομαι το αρχικό σοκ, δεν το κατάλαβες, αλλά ήταν σα να μου μπήξαν μαχαίρι στην καρδιά αιφνίδια, πισώπλατα. Δεν ξέρεις τίποτα ακόμη. Πόσες φορές το αρνήθηκα, προσπάθησα να το αποφύγω, κρύφτηκα, και έκανα τη μεγαλύτερη πουστιά απέναντι στον ίδιο μου τον εαυτό, στα συναισθήματά μου τα οποία προσπάθησα να αποσιωπήσω. Τώρα μόνο βλέπω καθαρά, μπροστά στην επικείμενη απώλεια. Διόλου επιπόλαια, δεν καταλαβαίνω γιατί είναι τόσο δύσκολο σε πολλούς να το πουν και να το εννοούν. Σ’ αγαπώ.   

Δε χωράνε σ’ ολόκληρο βιβλίο όλα όσα θέλω να σου εξομολογηθώ, πόσο μάλλον σε μερικές σειρές. Σκέφτομαι τη ζωή μου αφού φύγεις. Δε μπορώ να φανταστώ πως θα συνεχίσω, το κενό που θα μείνει φαίνεται απροσπέλαστο. Κάπως θα προχωρήσω και ‘γω. Με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, μη σε νοιάζει εσένα, το μόνο που θέλω είναι να είσαι καλά όπου κι αν πας, ό,τι κι αν κάνεις.

Δε μπορώ να κρατήσω άλλο μέσα μου αυτό που νιώθω, φοβάμαι μη σε φέρω σε δύσκολη θέση, μα θαρρώ πως πράττω σωστά. Απάντηση δεν περιμένω, οι ελπίδες μου διαλύθηκαν εδώ και καιρό, αν και θα ήθελα να πάρω μια ειλικρινή απόκριση, δε μπορώ να μένω άλλο στο σκοτάδι. Τίποτα δε μου χρωστάς. Και ευελπιστώ πως θα μου μιλάς πότε πότε, δε θέλω να χαθείς ξαφνικά, σε έχω ανάγκη, να μαθαίνω κανένα νέο σου, να ξέρω αν είσαι καλά.

Θέλω να κάνεις αυτό που πιστεύεις καλύτερο. Γαμώτο, δε μπορώ να βγάλω εκείνο το βλέμμα από το μυαλό μου. Παρεμβάλλεται στις σκέψεις μου, αδυνατώ να το ξεχάσω, δεν θέλω να το ξεχάσω. Το δικό σου βλέμμα. Να προσέχεις και να αγαπάς. Κι άμα χρειαστείς κάτι, εδώ θα ‘μαι. Να είσαι καλά, ό,τι κι αν σημαίνει για ‘σένα αυτό. Να είσαι καλά.

Αδυνατώ να καταλάβω αν σε έχω εξιδανικεύσει και όλο αυτό ήταν μια παραίσθηση. Λένε πως το αντίθετό της αγάπης δεν είναι το μίσος, αλλά η αδιαφορία. Πέρασα αρκετό καιρό έτσι, αδιαφορώντας, για να μην με νοιάζει πια αν πληγωθώ. Δεν έχει σημασία αν είσαι αληθινός ή φρεναπάτη. Βλέπω πως μόνο το συναίσθημα μετράει. Μόνο η αγάπη. Τίποτα άλλο.

Και στο εύχομαι ξανά: να προσέχεις, ν’ αγαπάς και να είσαι καλά.